9/11/2009

Mektup

Seni yıllardır tanırım. Bunca sene yamacında oturmuşluğum var. Ama seni her görüşümde yıllardır görmemişim gibi seviniyorum hala...

 

Sohbete bir başladın mı hiç susma istiyorum. Bakma dayanamayıp her söze lapin gibi atlıyorum ama, sonra üzülüyorum keşke daha az konuşup daha çok dinleseydim diyorum.

 

Sen anlatmak için doğmuşsun. Konuş, benimle, kendinle, başkalarıyla konuş. Hayatta dinlemekten en keyif aldığım insansın, seni dinliyorum...

 

Sonra unuturum söylemeyi diye yazayım dedim:

 

Yaradılışım gereği muhalefette durmayı kendim dahil her şeye itiraz etmeyi pek sevdiğim için hadi belki biraz da huysuzluğumdan bazen ne kadar şanslı olduğumu göremeyecek kadar körleşirim. Beni kuşatan çevreden, insanlardan daraşır kaçmak isterim. Ta ki sen ve senin gibi, şu hayatta edindiğim, kazandığım bir kaç insan bana hatırlatana kadar...

 

Tamam hayat karşısında çoğu zaman çaresiz, savunmasız ve güçsüz kalıyoruz ama sadece sadece bir insan bile hayatı değiştirmeye müktedir olabilir.

 

Öyle radikal şeyler de değil ha bahsettiklerim; sözüyle, tavrıyla, duruşuyla hatta susuşuyla yapabilir bunu.

 

Ve sen yapıyorsun!

 

Öğrenmeye aç bir insanım. Benden iyi bilene, bir harf öğretene kırk yıl köle değil de yoldaş olabilirim. Ama bazen öğrendiğim veya öğrenmeye çalıştığım onca şeyle ne yapacağımı şaşırıyor, öğrendim de ne oldu neyi değiştirebildim ki diye ümitsizliğe kapılıyorum.

 

İnan bana bu düşüncemden sana bakınca, seni hatırlayınca vazgeçiyorum. Diyorum ki bir şey öğrenmek için öğrenci, öğretmek içinse öğretmen olmaya gerek yok.

 

Sen belki farkında olmadan birçok konuda yaşam koçluğu yaptın bana. Tabi ben de boş durmadım güzel güzel bakıyorum sana.

 

Bazen ezberi bozulan, bildiklerini unutan savruk bir öğrenciyim şu hayat okulunda ama bilginin günün birinde değil, en sıradan yaşam ayrıntılarında, mesela sabah sohbetlerinde bile işe yarayacağını, belki ben de birine öğretebilirim?

 

Evet ben basit, sıradan bir insanım ama  koskocaman bir dünyayım.

 

Belki şaşıracaksın ama bende bütün bunlar, bunları çağrıştırıyorsun,

 

Sevgili arkadaşım...


Cano 

 

EkleBunu Sosyal Paylaşım Butonu

Yorum yaz! :: Arkadaşına Gönder!

1 yorum yazılmıştır
  1. Yazan: nihansum | Tarih: 2009-11-12 09:55:18
    Konu: Dostluklar
    Arkadaşlıklarda ve dostluklarda en önemli şey ne biliyor musun Canan? Biliyorsun tabi, ki böyle bir yazı yazmışsın; karşındaki insandan birşeyler öğrenebilmek, o insanın sana bir değer katması, yaşam görüşünü açması ya da farklı bakış açılarını sana sunabilmesi. Kendi adıma en çok bunu ararım. İyi günde herkes yanındadır, seninle güler, eğlenir. Ama bir de kötü an'lar var ki, bir "nasılsın" sorusu bile dünyaya bedel olabilir.

    Şanslısın çevrende böyle dostların olduğu için, kıymetini bilmek lazım.

    Unutmadan ekleyeyim; senin blogunu benim gözümde değerli kılan da bu içtenliğin ve istediğin kişiye isimsiz mektuplar yazabilmen, düşüncelerini cesaretinle yoğurarak yazman.

    Bağlantı »


Farid Farjad,Robebah Jan -